Wishing Dreams - 05
posted on 07 Mar 2008 21:22 by reshavalentine in FictionWishing Dreams
คำสาปอธิษฐาน
Chapter5 – สร้างบ้าน?
“ไม่ได้เด็ดขาดค่ะ” ซากุระเดินเข้าไปดึงแขนเอลล่าและลากเอลล่าเข้าห้องสมุดไปด้วยความเร็วแสง โจนาธานเดินตามเข้าไป แต่ถูกเรเวนขวางไว้
“ดูแลเธอแทนชั้นด้วยนะ” เรเวนเอามือข้างนึงจับที่บ่าของโจนาธาน และอีกข้างหนึ่งก็ปิดตาไว้ บรรยากาศรอบๆเรเวนนั้นแสดงถึงความพ่ายแพ้อย่างเห็นได้ชัด และเขาก็น้ำตาไหลออกมา
“ไม่” โจนาธานปฏิเสธอย่างเย็นชา และเอื้อมไปปปัดมือของเรเวนที่ปิดตาไว้ กระบอกใส่น้ำเล็กๆก็กระเด็นออกไป ทำลายบรรยากาศนั้นทิ้งไม่เหลือชิ้นดี และก็เดินเข้าไปในห้องสมุดอย่างไม่ใยดีเช่นกัน
“หนอยแน่ะ อุตส่าห์บิวต์อารมณ์ตั้งนาน” เรเวนมองตามเข้าไป พร้อมกับมือข้างหนึ่งที่ขูดประตูด้วยความโกรธ
“นี่ ทำไมไม่ปฏิเสธไปล่ะ มัวแต่เขินอยู่ได้ เดี๋ยวเธอก็ระเบิดขึ้นอีกหรอก ชั้นขี้เกียจคอยคุมความประพฤติเธอนะ” ซากุระตวาดใส่เอลล่าอย่างรุนแรง ทุกคนในห้องสมุดก็หันมองเธอเป็นสายตาเดียวกัน ทำให้เธอเงียบลงพร้อมใบหน้าอันแดงก่ำ
“ก็มันเขินนี่นา มีคนมาบอกรักครั้งแรกเลยนะเนี่ย” เอลล่ายืนบิดไปบิดมา จนเธอไม่สามารถกลับมายืนปกติได้...
“เอ้อ เอาเข้าไป ชั้นรู้นะว่าเธอรำคาญ ทีหลังอย่าให้เรื่องไร้สาระแบบนี้มันยืดเยื้อละกัน” ซากุระช่วยเอลล่าบิดตัวกลับสู่สภาพปกติจนสำเร็จ
“จ้ะ” เอลล่ายิ้ม
ขณะที่ทั้งสองกำลังบ้าๆบอๆอยู่ โจนาธานที่มีนิสัยไม่สนโลกจึงเดินไปหานาล่าที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่
“อะนี่ แบบบ้านที่วาดไว้” โจกางแบบบ้านที่เขาเอามาลงบนโต๊ะ และก็นั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับนาล่า
“อืม....ก็ดีนะ”
“เมื่อกี๊ที่ซากุระกับเอลล่าคุยกัน... เอลล่าระเบิดเป็นยังไงเหรอ?” โจนาธานถามนาล่าด้วยความสงสัย และรู้ว่านาล่าคงจะรู้เรื่องนี้ เพราะกิตติศัพท์ “ผู้รอบรู้” ของเธอนั้นก็ดังใช่ย่อย
“อีกไม่นานเธอจะรู้เอง” นาล่ายิ้มแบบมีปริศนา “เริ่มสนใจเรื่องของคนอื่นแล้วหรอ?”
“ป่าวหรอก แค่ยัยนี่มีอะไรน่าสงสัยอยู่เยอะน่ะ” เมื่อโจนาธานพูดจบเอลล่ากับซากุระก็มานั่งที่โต๊ะเดียวกัน
“พวกเธอจะเริ่มลงมือสร้างกันเมื่อไหร่” นาล่ายิงคำถามทันที
“วันนี้ค่ะ” เอลล่าตอบทันควัน
และประตูห้องสมุดก็เปิดออกพร้อมกับชายหนุ่มผมบลอนด์ที่มีรัศมีเปล่งประกายวิ่งเข้ามาหาเอลล่าอย่างรวดเร็ว
“ผมไปด้วยนะครับ” เรเวนกุมมือเอลล่าไว้
“ไม่ต้องย่ะ!” ซากุระกระโดดขึ้นบนโต๊ะและหมุนตัวเตะเรเวนกระเด็นออกไปจากห้องสมุดนี้ทันที และเธอก็กลับลงมานั่งที่เดิม พร้อมกับสายตาที่มองมายังเธอเหมือนเมื่อครู่ ซึ่งเธอก็เริ่มจะชินชาเสียแล้ว
“อ๊ะ ลายหมีสีชมพู” ธอร์ที่โดดเรียนมาอยู่ในห้องสมุดตะโกนลั่นห้อง
“ผิดแล้วย่ะ” ซากุระกระโดดลอยตัวไปจับเอาร่างของธอร์ และเหวี่ยงเขาออกไปนอกหน้าต่างอย่างรุนแรง.... ลาก่อน... ได้มีบทเท่านี้พอละ....
“ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ชั้นยังไม่ตาย!!!”
ซากุระก็พุ่งออกนอกหน้าต่างลงไปกระทืบซ้ำ....
“สีเขียว...”
ด้วยความโมโหสุดขีด ซากุระก็ส่งร่างและวิญญาณของธอร์ขึ้นสู่สรวงสวรรค์...
“ลูกเตะทะลวงสวรรค์!!!!!”
ปั้ง!! ฟี้วววววววววววววววววววววววววววววววว~~ ลาก่อนธอร์ เราจะไม่ลืมนายเด็ดขาด ToT!!!
“ปกติซากุระเค้าเป็นอย่างนี้เหรอ?” โจถามเอลล่า
“ใช่แล้วล่ะ ซากุระเป็นคนที่คอยปกป้องชั้น เหมือนเจ้าหญิงขี่ม้าขาวเลยแหละ” เอลล่าเข้าสู่โหมดเพ้อฝัน
“ไม่ต้องบอกถึงขนาดนั้นก็ได้มั้ง”
“งั้นสรุปคือวันนี้เรามาเริ่มลงมือกันเลยนะ?” นาล่าพูดขึ้นมา เอลล่าก็หลุดจากโหมดเพ้อฝันมาทันที
“ค่ะ” เธอพูดด้วยกำลังใจเต็มเปี่ยม
เมื่อหมดเวลาพัก พวกเธอก็กลับห้องกันไป โดยมีซากุระตามมาสมทบก่อนเข้าห้องพอดี เอลล่านั้นได้แต่หวังให้ถึงตอนเย็นเร็วๆ ที่เป็นเวลาที่เธอจะได้เริ่มทำตามฝันของเธอเสียที ส่วนโจนาธานนั้นรู้สึกเฉยๆ.... ทุกเรื่อง.... ซากุระนั้นก็พร้อมจะช่วยเอลล่าตลอดเวลา แล้วเจ้าธอร์... ปล่อยมันไว้อย่างนั้นก่อนละกัน...
แล้วก็ถึงเวลาเย็น... (เฮ้ยทำไมมันเร็วจัง)
ทุกคนก็มารวมตัวกันบริเวณหน้าโรงเรียน เอลล่า เอลี่ ซากุระ โจนาธาน นาล่า และ ธอร์ที่พึ่งจะร่วงลงสู่พื้นดินเมื่อครู่...
“ปายกานเถอะ~~” เอลล่าออกเดินด้วยอารมณ์อันเริงร่า โจนั้นก็เอาแบบบ้านให้เอลี่ดูระหว่างทาง
“รุ่นพี่คะ ทำไมรุ่นพี่ถึงรู้เรื่องอะไรเยอะจังเลยคะ?” ซากุระถามนาล่า
“ก็ไม่มีอะไรหรอก...” นาล่านึกย้อนไปในอดีต...
โคร่ม!! นาล่าที่ชอบแบกกองหนังสือขนาดมหึมาเดินไปมาล้มลงบนทางเดินในโรงเรียน... ระหว่างที่กำลังเก็บหนังสือ เธอก็เหลือบไปเห็นนักเรียนภายในห้องและก็สามารถจำอิริยาบถต่างๆของนักเรียนภายในห้องนั้นได้หมดทันที ราวกับถ่ายวิดิโอไว้
เพราะการที่เธอล้มและกลิ้งไปกลิ้งมาทำให้เธอบังเอิญไปเจอเหตุการณ์สำคัญๆหลายเหตุการณ์โดยไม่รู้ตัว ทำให้เธอรู้เรื่องของคนภายโรงเรียนมากเป็นพิเศษ บวกกับการที่เธอเดินไป-กลับโรงเรียน ทำให้เธอล้มกลิ้งไป หรือหลงทางไปเห็นเหตุการณ์ของผู้ที่อาศัยอยู่ใกล้ๆโรงเรียนบ่อยมาก และก็จำได้อย่างดี และทุกครั้งที่เธอไปเห็นเหตุการณ์เหล่านั้น ผู้คนในเหตุการณ์ก็จะไม่ได้สังเกตุเห็นเธอเลย อาจเป็นเพราะโชคของเธอก็เป็นได้ และเธอก็ไม่ได้รับบาดแผลอะไรมากมาย แค่บางครั้งก็ ติดอยู่บนต้นไม้... ทะลุออกนอกหน้าต่างชั้น4... หรือไม่ก็กลิ้งตกบันได... หรือไม่ก็มีเหล็กแทงทะลุท้องเธอ... เฮ่ย เว่อไป - -“
“แค่นี้เอง...” นาล่ายิ้ม
“แหะ แหะ” ซากุระที่ได้ฟังก็อึ้งเล็กน้อย
ทุกคนเดินไปตามทางจนถึงที่หมาย วันนี้ก็ยังคงมีบรรยากาศดีเช่นเคย ลมทะเลพัดพาเอาความสดชื่นเข้าไปในใจของทุกคน และเป็นกำลังใจให้กับทุกๆคนที่จะมาร่วมกันสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่กันในวันนี้
โจกางแบบบ้านออกมาวางไว้ ทุกๆคนก็ล้อมวงกันดู
“ใช้ไม้ที่มีอยู่ได้....แต่จะพอมั้ย...” ซากุระนั่งคำนวณวัสดุอุปกรณ์ดูจากรูป
“ถ้าเธอไม่กินหมดก็คงจะพอแหละ” ธอร์กวนประสาทซากุระอีกครั้ง ไม่ตายดีแน่ๆเจ้านี่...
“อ๊ะล้อเล่น” ซากุระที่ง้างหมัดและพร้อมจะปล่อยออกไปเต็มแรงก็เบรคไว้ทัน
“เราลองมาใช้วัสดุเท่าที่เรามีกันอยู่ก่อนละกัน ถ้าไม่พอค่อยไปหามาใหม่ แถวนี้คงมีเครื่องมือใช่มั้ย” โจนาธานพูดในฐานะหัวหน้าใหญ่
“มีค่ะ” เอลล่าพาไปดูที่เก็บเครื่องมือ ซึ่งเป็นเพิงไม้เล็กๆตั้งอยู่ ภายในมีทั้งเลื่อย สว่านเจาะ ค้อน ตะปู ขวาน มีด ดาบ ปืน โล่ (เอ๊ะ?)
“เท่านี้คงใช้ได้... เริ่มทำโครงบ้านกันเลยดีกว่า” ทันทีที่ธอร์พูดจบ ชายหนุ่มผู้เปล่งประกายก็เข้ามากุมมือเอลล่าไว้
“แค่สร้างบ้านแค่นี้เอง ผมให้ครอบครัวผมจัดการให้ก็ได้ครับ” เรเวนหยอดคำหวานเช่นเดิม
“ชั้นไม่ต้องการ” เอลล่าดึงมือออกมา สายตาของเธอแสดงอาการโกรธอย่างเห็นได้ชัด “ชั้นต้องการจะสร้างบ้านหลังนี้ ร่วมกันกับทุกๆคน ไม่ต้องการให้คนนอกเข้ามายุ่งกับชั้น!!” แววตาของเธอร้อนระอุราวกับมีไฟแผดเผาอยู่ภายในร่างกายของเธอ สายตาที่จับจ้องเรเวนนั้นแสดงคำพูดที่ว่า “ชั้นเกลียดแก” ได้อย่างชัดเจน
“อย่านะ เอลล่า” ซากุระรีบลุกขึ้นไปสงบสติอารมณ์ของเอลล่า ทุกๆคนต่างตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะอารมณ์อันรุนแรงของเอลล่านี้ มันช่างดูน่ากลัวเหลือเกิน ทำไมเธอถึงได้โกรธถึงขั้นนี้? และเธอเคยแสดงอารมณ์รุนแรงขนาดนี้หรือไม่?
To be continue…
แถมท้าย...
ชั่วโมงเรียน...
เวลาอาจารย์พูด
ซากุระ – จด จด จด จด จด จด จด จด จด จด จด จด
เอลล่า – จด จด จด จด จด .... จด .... จด.... ..... ...... จด..... zzzzZZZZZzzZZ
โจนาธาน – เหม่อ.... เหม่อ.... เหม่อ... เหม่อ....
นอกหน้าต่างมีอะไรนักหนา??? ถ้าไม่มีหน้าต่าง โจจะมองออกไปมั้ยนะ??? (เกี่ยวมั้ยเนี่ย)
อาจารย์ : หัวหน้าห้อง ออกมาทำโจทย์เลขข้อนี้ซิ
ซากุระ : ได้ค่ะ....
ขีดๆเขียนๆขีดๆเขียนๆ.....
อาจารย์ : เก่งมาก ไปนั่งที่ได้
อาจารย์ : เอลล่า อ่านตรงนี้ซิ
เอลล่า : zzzzZZZ
อาจารย์ : เอลล่า....!!!
เอลล่า : น้ำตาล เครื่องเทศ สารพัดของกุ๊กกิ๊ก ค่ะ~~!!
ส่วนผสมอะไรหว่า????
อาจารย์ : โจนาธาน
โจ : หื๊อ!! (พร้อมหันมองหน้าอาจารย์ด้วยหางตา)
อาจารย์ : ไม่มีอะไร...
