โมโห + กลอน
posted on 06 Jun 2008 18:40 by reshavalentine in Lifeวันนี้ก็เรียนเหนื่อยอีกเช่นเคย (คือมันร้อน + ง่วง พอนอนในห้องมันเลยเพลีย - -")
ขากลับจากบ้าน...
เดินผ่านหญิงแก่คนหนึ่ง (ขอใช้คำว่า แก่ ที่สุภาพน้อยกว่า ชรา เพราะเซ็งมาก)
เจ๊แกเข้ามาถามว่า รู้จักทางไปวัดยานมั้ย เคยขึ้น67ไป...
เบียก็บอกไปว่า มะค่อยได้ขึ้นรถเมล์ ไม่รู้หรอก
เจ๊แกถามต่อว่า ไม่ใช่ๆ แล้ววัดยานอยู่ไหน รุ้มั้ย
เบียก็บอกว่า ไม่รู้อะฮะ
เจ๊แกก็พูดว่า... ฉลาดจริงๆเลย แล้วก็เดินไป...
ขอด่าได้มะ... อย่าโกรธเบียนะ..
อีเหี้ย มึงฉลาดนักก็ไปหาเองสิอีดอก... คิดว่าแก่แล้วชั้นจะเกรงใจงั้นเหรอ..
ทำตัวไม่น่าเคารพแล้วชั้นจะเกรงใจทำไมอีสัด...
ถ้ามึงรู้มึงก็หาเองเดะ ชีวิตชั้นมีแต่บ้านกะโรงเรียน จะเอาไรกะชั้นอีก อีห่า
แม่คนฉลาด...
โมโหสัดอะ ก่อนหน้านี้ก็เคยไปเดินมาบุญครอง
แล้วคนมันเบียดๆ เบียกำลังจะก้าวเท้า แต่ก็ต้องหยุดเพราะคนข้างหน้ามันหยุดกระทันหัน..
มีคนเดินมาเหยียบส้นเท้าเีบียพอดี
แล้วเค้าก็รีบแทรกตัวไป แล้วพูดว่า รู้จักเดินให้มันดีๆหน่อย แล้วทำหน้าไม่พอใจใส่เบียอีกนะ...
ขอด่าอีกที
อีห่า ถ้าเดินดีๆได้ชั้นก็เดินวะอีแก่
โมโหอย่างแรง นึกขึ้นได้ - -"
ก่อนกลับจากโรงเรียน นั่งเขียนกลอนชุ่ยๆ (เป็นภาษาอังกฤษ)
ซึ่งไม่เข้ากับอารมณ์ตอนนี้แม้แต่น้อย
ติชมได้นะคะ เพื่อพัฒนาผลงานต่อไป...
An existence that never exist.
A soul wanders in the mist.
Searching for the fragment of the light.
To fulfill the fainted bright...
อีกอันนึง
I always live alone.
In this room with the darkest tone.
The soul has been forgotten.
And the existence is an oblivion...
ฮึ่มมมมมม มีแค่นี้ล่ะมั้งคะ
อย่าลืมติชมผลงาน Canon in Me ของเบียด้วยะนะ T-T
ลาละค่ะ
ตีหน้ายักษ์ใส่ สะบัดหน้าหนีโลด!! (ยุยงทางไหนเนี่ย 55+)
เพลงน่ารักดี แล้วเสียงที่มัน ตึ่ง? ต่ำๆ นี่เสียงอะไรอ่าคะ ชอบแต่เสียงที่มันบรรเลงมากกว่าอ่ะ ไม่รู้เรื่องพวกนี้จริงๆค่ะ
เเต่เจ๊เเกก็ต้องไม่ปกติอ่ะนะ =_=
#1 By 【みつくに】☆ on 2008-06-06 18:58