-Reminisce~*

สรุปคือ มีผู้ร่วมโหวตทั้งหมด 16 คน ค่ะ... (แต่ไม่รู้กี่เสียง)

โหวตข้อ1 - หญิงไปเลย... 3 คนค่าาาาาา

โหวตข้อ2 - แมนปายเลย.... 4 คน คับ *-*

โหวตข้อ3 - สับสนเหมือนกัน... มีคนมาร่วมสับสนกับเบียคนนึงแหละคับ -..-

โหวตข้อ4 - สลับกัน.... 1 คน คับ/ค่ะ

โหวตข้อ5 และ 6 - ขอเป็นแฟน และ กิ๊ก 1 คนค่ะ >.> (ไว้ค่อยคุยกัน)

โหวตข้อ7 - เอากลับบ้าน 2คน *-*

ผลโหวตที่เยอะที่สุดคือ....

ตามใจเบียค่ะ

ต้องขอบคุณทุกๆคนที่ทำให้เบียคิดได้นะคับ

ว่าเบียจะเป็นยังไงก็ได้ ไม่ต้องปิดกั้น ไม่ต้องตีกรอบ

ขอบคุณมากคร้าบบบบ ^^

จุ๊บๆๆๆ จุ๊บพี่เอ็ดดี้เป็นการพิเศษ *-*

(แต่รู้นะว่าอยากโหวตข้อ2กัน )

เอาล่ะครับ...

จะมาเล่าชีวประวัติ แบบละเอียด ตั้งแต่เกิดเลย แต่ตอนเบียเกิดมาเบียก็จำมะได้หรอกนะ

ว่าเบียทำอะไรไปบ้าง เอาเท่าที่จำได้ละกันค่ะ -..-

อาจจะเรียงลำดับเหตุการณ์ผิดไปบ้างนะ *-*

(ที่ตั้งชื่อเอนทรีว่าขายตัว

เพราะเอาชีวิตตัวเองออกมาขายนี่แหละค่ะ -..-)

(ยาวมาก)

เบียเกิดมาอยู่ในตระกูลที่พอจะมีฐานะค่ะ

และก็พอจะมีชื่อเสียง (จากที่อาม่าเล่าให้ฟัง)

เบียเป็นเด็กขี้โรค

เพราะตอนคลอดเบียมีสายรกพันคอ ทำให้มีปัญหาเรื่องทางเดินหายใจเล็กน้อย

และมีโรคหอบหืดเป็นโรคประจำตัว เข้าโรงบาลบ่อยมาก ซึ่งตอนนี้หายแล้ว *-*

ตอนเด็กๆ เบียเป็นเด็กเอาแต่ใจ ติดพ่อ เพราะพ่อตามใจ

เบียอาศัยอยู่กับ พ่อ แม่ และ พี่เลี้ยง

พ่อเบียทำงานขายอะไหล่ ซึ่งเปิดร้านอยู่หน้าบ้านเบียนี่เอง (มีบ้านเช่าอีกหลัง)

แม่เบียก็มะได้ทำงานอะไร...

พ่อเป็นคนใจดี ชอบตามใจ

แม่เป็นคนขี้โมโห อารมณ์เสียง่ายกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง และเบียโดนแม่กระทืบบ่อยมาก >.> (ย้ำว่ากระทืบนะคะ *-*)

เพราะว่าขี้แง

เพราะแม่ดุ เบียถึงชอบอยู่กับพ่อ และก็พี่เลี้ยง

และเบียก็เป็นเด็กเอาแต่ใจ และพ่อก็ตามใจ *-*

แต่พอผ่านไป... ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ พ่อไม่ค่อยอยู่บ้าน

เบียก็ได้แต่ร้องไห้หาพ่อ แต่พ่อก็ไม่กลับมา...

แม่เบียก็รำคาญ ทั้งตีเบีย ทั้งตะคอกใส่เีบีย ว่าให้หยุดร้องไห้

เบียก็กลัว และวิ่งไปหาพี่เลี้ยงเสมอๆ

นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เบียกลัวคนที่เป็นผู้ใหญ่กว่า เพราะคิดว่าผู้ใหญ่น่ากลัว...

และมาตอนนี้ เบียก็ติดนิสัยขี้โมโหจากแม่ >.>

ต่อมาเรื่อยๆ เบียก็รู้ว่าพ่อมีบ้านเล็ก และพ่อไปหาคนที่บ้านนั้นบ่อยๆ จากการแอบฟังโทรศัพท์ของแม่

เวลาแม่คุยกับคนอื่นๆ และเล่าเรื่องพ่อให้ฟัง

แล้วแม่เบียก็คลอดน้องชายออกมา

ชื่อว่า ไวน์

อ้อลืมบอกไป

พ่อกับแม่เบียมะได้จดทะเบียน มะได้แต่งงานกันคับ

แม่จึงยังเป็นนางสาวอยู่

ต่อมาไม่นาน หลังจากเบียกลับจากโรงเรียน ช่วงนั้นเบียอยู่ป.1-ป.2เห็นจะได้มั้งคับ

ก็เห็นพ่อกับแม่ทะเลาะกัน ทะเลาะกันรุนแรงมากค่ะ ทั้งตีกัน แม่กัดพ่อที่แขน (ยังเป็นรอยแผลเป็นอยู่เลย)

เบียรีบวิ่งหนีไปที่ร้านพ่อทันที แล้วก็ร้องไ้ห้ เพราะพี่เลี้ยงอยู่ที่นั่น

คืนนั้น แม่ก็บอกว่าจะไปอยู่ที่คอนโดที่แม่พาเบียไปเที่ยวบ่อยๆ

แต่เบียบอกให้แม่อยู่ก่อนคืนนึง เพราะยังทำใจได้ไม่ได้

คืนต่อมา แม่ก็จากเบียไป.... พร้อมกับน้อง

เบียจึงอยู่กับพ่อ และ พี่เลี้ยง

พ่อเป็นพวกชอบสังสรรค์ กินเหล้ากินเบียร์ตามปกติ สูบบุหรี่ด้วย

และมีคืนนึงพ่อเมากลับมา ถามเบียว่า รักพ่อมั้ย เบียกลัวมากและร้องไห้เลย

วันต่อมาเบียก็งอนพ่อ พ่อเลยสัญญาว่าจะไม่เมามาให้เห็นอีก

บางคืนพ่อก็ปล่อยให้เบียอยู่กับพี่เลี้ยง

เพราะพ่อออกไปข้างนอก และพอเบียโทรไปก็บอกว่า

อีก10นาทีจะกลับมา.... เบียก็นั่งรอ...

นั่งรอ.... จนหลับไป...

พ่อก็ยังไม่มา...

เกิดเหตุการณ์แบบนี้จนเบียรู้สึกชินชา และไม่โทรตามพ่ออีก

เบียเป็นเด็กที่กลัว ครู มากๆ เชื่อว่าครูคือสิ่งมีชีวิตที่น่ากัวที่สุดในชีวิต

เพราะงั้นเบียจึงเชื่อฟังครูมากๆ

มีวันหนึ่งโรงเรียนจัดแคมเปญ ให้เด็กไปบอกผู้ปกครองให้เลิกบุหรี่

เบียก็ไปบอกด้วย

พ่อก็บอกว่าเลิกได้ เบียดีใจมาก

และคิดว่าพ่อเลิกได้จริงๆ

แล้วเบียก็รู้ว่า พ่อผิดสัญญาหมดเลย ทั้งเมา ทั้งสูบบุหรี่ เบียก็เสียใจนะ แต่ชินแล้ว

เบียจึงไม่ชอบคนที่กินเหล้า สูบบุหรี่อีกเลย (ซึ่งมันก็ดีนะ แต่มันทำให้เบียติดอคติอะ ม่ายดีๆๆ >.>)

อาจจะเป็นเพราะตอนเด็ก เคยขอเพื่อนแม่สูบบุหรี่ แต่สูบไม่เป็น สำลัก เลยเกลียดบุหรี่ -..-

และเคยขอพ่อกินเบียร์ มันขมมากกกกก เลยเกลียด -..-!! 

(เหตุผลไร้สาระเนอะ)

แม่เบียก็แวะเวียนกลับมาบ้าง เบียก็แวะไปหาแม่บ้างเป็นครั้งคราว

ส่วนพ่อ... อยู่ดีๆก็หายไปเป็นอาทิตย์ๆ ตอนแรกเบียก็ไม่รู้เพราะอะไร

ต่อมาก็รู้ว่า พ่อติดพนันบอล...

และต้องหนีเจ้าหนี้..

แม่เบียก็กลับมาอยู่ด้วยช่วงนึง... และอารมณ์เย็นลงค่ะ ไม่อารมณ์ร้ายเหมือนเมื่อก่อน

เบียจำอะไรไม่ค่อยได้ดีนัก แต่ว่าแม่ก็มาๆไปๆ

พ่อก็เหมือนกัน แวะมาบ้าง ไม่แวะมาบ้าง

ส่วนร้าน... ก็มีญาติมาดูแลแทนช่วงพ่อไม่อยู่

เบียไม่ชอบฟุตบอลเพราะ พ่อติดพนันบอล แย่งเบียดูทีวี  +  โดนญาติแย่งเล่นเกม และมันเล่นวินนิ่งทั้งวัน -..-!!

(ไร้สาระอีกละ)

เบียเป็นเด็กติดเกมตั้งแต่เด็ก พ่อซื้อแฟมิคอม ซื้อเกมเพลย์ ซื้อเกมบอยให้

เพราะเบียเรียกร้องง้อแงอยากได้

ทำให้เบียไม่ค่อยออกไปเจอสังคมโลกภายนอก...

จึงเป็นคนโลกแคบจนถึงตอนนี้ *-*

เข้ากับคนมะค่อยเก่ง พูดมะค่อยเก่ง

ต้องใช้เวลานานในการทำความรู้จักและสนิทกัน แต่จะสนิทกันนานเลยล่ะ

มาดูทางโรงเรียนมั่ง...

เบียอยู่โรงเรียนแถวๆบ้าน ตั้งแต่ เนิสเซอรี่ - ป.6

เบียมะได้เรียน อ.1 เพราะว่า เบียอ่านออก เขียนได้ พูดได้ หมดแล้ว เค้าเลยให้ข้ามไปอ.2เลย >.>

เป็นสาเหตุให้เรียนเร็วกกว่าเพื่อนๆ 1 ปี

เพราะอย่างนั้น จึงทำให้เบียเป็นเด้กอวดเก่ง พยายามจะอวดคนอื่นว่าทำได้ๆๆๆ

และพยายามจะเลื่อนชั้นให้ได้อีก

แต่ก็มะได้ -..-

เบียเป็นเด็กที่ขี้กลัวมาก

ตอนอยู่เนิสเซอรี่ จะให้พี่เลี้ยงอยู่ด้วยเสมอ ไม่ยอมให้พีเลี้ยงกลับบ้าน

แต่พี่เลี้ยงก็กล่อมจนยอมให้กลับไปได้เสมอ -..-

เบียติดพี่เลี้ยงมากกกกกก มากกว่าพ่อกะแม่อีก *-*

เบียเป็นคนขี้กลัวมาก...

ปวดฉี่ก็ไม่กล้าขอ ปวดอึก็ไม่กล้า...

ฉี่ราดบ่อยมากคับ >.> (อายยยย)

เคยอึราดด้วย -..-

แต่ว่ามันไม่ไหลออกมา ดีไป >.>!!!

พี่เลี้ยงก็จะจับได้เสมอ >.>

ช่วงประมานป.5มั้งคับ

เป็นช่วงที่เบียชอบไปบ้านเพื่อน มะค่อยอยู่ติดบ้านเลย >.>

และไปบ้านเพื่อนคนนึงบ่อยๆ

และเป็นช่วงที่เบียเริ่ม... หื่น

(โอววว หื่นแต่เด็ก)

เพราะเพื่อนมันก็เล่าเรื่องแบบนั้นให้ฟัง เพราะมันไปฟังจากคนอื่นมา

ทั้งคำผวนแบบทะลึ่งๆ

และเรื่องเล่าต่างๆ เบียฟังมาก็อยากลองทำดูมั่ง

มีวันนึงไปบ้านเพื่อนคนนั้น... (ผู้ชาย)

และก็... เกือบมีอะไรกัน แต่เนื่องจาก ทำไม่เป็น เลยไม่มีไรเกิดขึ้น >.>!!

เบียก็ยังคิดว่าเบียเป็นผู้ชายอยู่นะ จนถึงตอนนั้น

ในความคิดของเบียยังคิดว่า วิ่งเข้าไปกอดเพื่อนคนนี้ๆๆๆๆ (ผู้ชาย)

และยังคิดว่าอยากมีอะไรกับเพื่อนคนนี้ๆๆๆ (ผู้ชาย)

และก็ยังคิดว่าตัวเองเป็นผู้ชายอยู่ดีๆ - -

แต่ก็มีเพื่อนล้อและว่าเบียเป็นตุ๊ด เบียโกรธมากเวลามีใครมาว่าเบีย

เบียไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้ผู้หญิงเท่าไหร่

เนื่องจากโดนสั่งสอนว่าเป็นผู้ชาย จับเนื้อต้องตัวผู้หญิงมันไม่ดี

เบียจึงไม่ค่อยกล้าจับเนื้อต้องตัวผู้หญิงเลย >.>

และมาวันนึง เบียก็ทะเลาะกับเพื่อนคนนั้น ที่เกือบมีอะไรกัน

ด้วยเรื่อง  แผ่นเกม - -!!

มันเอามาฝากไว้บ้านเบีย

แล้วมันเอาคืนไป...

วันนึงมันถามเบียว่ามีแผ่นของมันอยู่บ้านเบียมั้ย เพราะของมันหาย

เบียก็บอกจะดูให้

พอมาดู บอกไม่มีมันก็บอกให้เบียชดใช้ค่าเสียหาย - -!!!

ทั้งๆที่มันทำหายเอง

เบียก็ซื่อคับตอนนั้น บอกให้พ่อจ่ายมันไป

แต่พ่อบอกว่าเราไม่ผิด เราไม่ต้องจ่าย เลยทะเลาะกับมันไป

(ตอนนี้ถ้าเจอกันแล้วเอาประเด็นนี้ขึ้นมาพูด คงตีกันตายอีก - -")

เวลานัดรวมญาติ เบียจึงไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่ มีแต่่ความทรงจำมะดี - -

เบียกับน้องไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่

แต่น้องมันรักเบียมากนะ ตามใจเบียหมดทุกอย่างเลย

วันนึง เบียเล่นค้อน เหวี่ยงไปเหวี่ยงมา (ควงรอบนิ้วอะ)

แล้วหมุนไปกระแทกหัวน้อง...

เบียตกใจมาก น้องร้องไห้ใหญ่เลย และบอกว่าปวดหัว

เบียเครียดมาก... และได้แต่สวดมนตร์ อย่าให้น้องเป็นไรไป

เบียขอรับทุกๆอย่างไว้เอง...

ให้เบียตายก็ได้ น้องเบียยังมีอนาคตไกลกว่าเบีย...

ทำไมต้องเกิดอะไรแบบนี้ขึ้นด้วย

เพราะเหตุการณ์นี้ ทำให้เบียรักน้องเบียไม่ลง...

เบียกลัวคับ... ว่าจะต้องสูญเสีย...

กลัวจนถึงตอนนี้... ทำให้ความสัมพันธ์กับครอบครัวเบียน้อยมาก...

แต่ลึกๆ มันก็คือครอบครัว เบีัยขาดไปไม่ได้หรอก...

เบียจบป.6 ด้วยความผูกพันใดๆ รู้สึกหวิวๆนิดนึง แต่ก็ไม่ได้มีอะไรให้เสียใจ

ทั้งๆที่เพื่อนๆร้องไห้กัน...

เบียเริ่มไม่มีความรู้สึกตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

ไว้มาต่อวันหลังคับ*-*