ไม่รู้เป็นอะไร รู้สึกเกิดอยากแต่งฟิคขึ้นมา...

ช่วยติดตามด้วยนะัคับบบ เป็นเรื่องสั้นๆ ไม่น่าจะเกิน10ตอ

คงจะแต่งไม่ได้ดีอะไรมากมาย แต่ก็ติดตามกันด้วยนะะะะ ^^!!!

(บังคับติดตาม ไม่งั้น.. งอลลลลล)

 

หมายเห็ด.. ฟิคเรื่องนี้ อาจดอง หรือดรอปได้ โดยไม่บอกล่วงหน้า... -..- (เนื่องจากเจ้าของบล็อคอาจจะอู้ หรือ หมดไฟ หรือ ขี้เกียจแต่งต่อ...)

 

ถ้าหากมีหญิงสาวคนหนึ่ง...

เดินเข้ามาหาคุณ ในขณะที่คุณกำลังเดินอยู่ริมถนน...

แล้วบอกคุณว่า...

 

"ฉันเป็นแม่มดค่ะ"

 

คุณจะรู้สึกยังไง...

 

'เดี๋ยวนี้เค้าใช้มุขนี้มาโฆษณาของกันแล้วเหรอ' ชายหนุ่มผู้ถูกถามคิดในใจ

"อ่อ แม่มดนี่เอง ไหนขี่ไม้กวาดบินไปมาให้ดูหน่อยสิ"

"ทำไม่ได้ค่ะ" เธอยิ้ม

"อ่าว งั้นจะเป็นแม่มดได้ยังไงล่ะ แม่มดเค้าต้องขี่ไม้กวาดบินไปบินมา เสกนู่นเสกนี่ได้หนิ"

"ฉันเป็นแม่มดจริงๆค่ะ แต่เดี๋ยวนี้เค้าไม่ใช้ไม้กวาดกันแล้ว ว้ายยยย เชยยยยยยย" แล้วเธอก็หัวเราะร่า

 

'อ่าวยัยนี่...' ชายหนุ่มเริ่มหัวเสีย

"ต้องการอะไรกัน"

"ที่พักค่ะ" เธอยิ้ม

"อะไร๊ ที่พักอะไร" เขาพูด และคิดในใจ 'นายหน้าขายบ้านเหรอ?'

"ก็บ้านของคุณไง" เธอยิ้มแบบไร้เดียงสาเหมือนเดิม

"อะไร บ้านผมทำไม" เขาเริ่มงง

"ฉันจะไปพักที่บ้านคุณอะ"

"ทำไมต้องบ้านผมอะะะ" เขายิ่งงงอย่างรุนแรง

"เพราะฉันเป็นแม่มดไง"

"อ่าวเฮ้ย แล้วทำไมคุณแม่มดต้องมาอยู่บ้านผมล่ะเนี่ย"

"เพราะ... คุณเชื่อในเวทมนตร์ไงล่ะคะ"

 

และคำพูดของเธอ ก็ทำให้ผมอึ้งไปชั่วครู่...

นี่ผมเชื่อในเวทมนตร์งั้นเหรอ... แต่มันก็ไม่มีจริงไม่ใช่เหรอ...

ถึงอย่างนั้นผมก็หวังอยู่ลึกๆเสมอมา ว่าผมจะได้ใช้เวทมนตร์... ตามที่ใจผมอยาก

 

"แล้วผมจะเชื่อได้ยังไงว่าคุณเป็นแม่มดจริงๆ"

"ไปกันเถอะะะะะ" เธอไม่สนใจฟังที่เขาพูด และลากเขาเดินไป

"ไปไหนเนี่ยยย" ชายหนุ่มพยายามขัดขืน แต่สู้แรงหญิงสาวไม่สำเร็จ

"บ้านของคุณไง" และทุกอย่างรอบๆก็เหมือนภาพที่เคลื่อนไหวไปอย่างรวดเร็ว เหมือนกด forwardเครื่องเล่นดีวีดี x32 เมื่อภาพหยุดลงทั้งสองคนก็หยุดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง เป็นบ้าน2ชั้นธรรมดาๆ

 

"เฮ้ยยยย ทำได้ไง" ชายหนุ่มแสดงท่าทางตกใจสุดแรงเกิด

"เวทมนตร์ไงคะ ปะ เ้ข้าบ้านกันเถอะ คุณอยู่บ้านคนเดียวใช่มั้ยล่ะ" แล้วเธอก็เดินเข้าบ้านไปทันที

"เอ่อ... จำได้ว่าล็อคประตูก่อนออกไปมหาลัยแล้วนะ..." เขาเดินตามเข้าไปในบ้านอย่างงงๆ

 

"นี่เธอ ไปอยู่ไหนแล้วเนี่ย!!" เขามองไปทั่วแต่ก็หาร่างของหญิงสาวไม่เจอ

"อยู่ข้างบนค่ะ ห้องของคุณไง" เสียงหญิงสาวดังลงมาจากชั้นสองของบ้าน

 

'เวรแล้วกู หนังสือโป๊... กาตูนโป๊ บนเตียง......' ชายหนุ่มวิ่งขึ้นไปบนห้องของเขาทันที

แล้วก็เห็นหญิงสาวนอนอยู่บนเตียง กำลังอ่านหนังสืออยู่...

 

"เอามานี่เลยยยย" ชายหนุ่มเดินไปคว้าเอาหนังสือที่เธออ่านมา และเธอก็หยิบเล่มอื่นมาอ่าน เขาก็คว้าไปอีก... แ้ล้วเธอก็หยิบเล่มอื่น..

 

"คนลามก..." เธอพูด

"เธอเองก็เหมือนกันแหละ อยู่ดีๆเข้าห้องชาวบ้านเค้า แล้วมารื้อของชาวบ้านเค้าเนี่ยนะ!!"

"ก็ต่อจากนี้่ นี่ก็ต้องเป็นบ้านของฉัน และก็เป็นห้องของฉันแล้วนี่นา ฉันก็ต้องมีสิทธิ์ค้นห้องของฉันเองสิ"

"ใครอนุญาตให้เธออยู่มิทราบ" เขาเริ่มยั้วะอีกครั้ง

"ไม่อยากได้เวทมนตร์... ไปช่วยเธองั้นเหรอ..." หญิงสาวเดินเข้าไปหาเขา แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้

ชายหนุ่มเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ก็ยืนอึ้งไป....

 

"ช่วยใคร..."

"อริสา... แฟนของเธอ ที่ถูกรถชนตายเมื่อ3ปีก่อนไง อธิป..." แล้วเธอก็นั่งลงกับเตียง

"นี่เธอ... รู้ได้ยังไง..."

"ความจริงแล้ว ฉันเป็นแม่มดที่คอยเฝ้าติดตามเธอ...  เพราะเธอน่ะ หลงไหลในสิ่งทีเธอคิดว่ามันคือเวทมนตร์มาตั้งแต่เด็กไม่ใช่เหรอ"

 

ใช่แล้ว... ผมหลงไหล และอยากได้เวทมนตร์ มาตั้งแต่เด็ก... แต่หลังจากที่อริสาถูกรถชนเสียชีวิตไป

ผมก็ไม่เชื่อในเวทมนตร์อีกเลย เพราะหากมีเวทมนตร์อยู่จริง ผมคงช่วยเธอไว้ได้...

แต่ตอนนี้ ผมคงต้องเชื่อ อีกครั้ง แล้วล่ะ...

 

"เวทมนตร์น่ะ... ทำให้ย้อนเวลาได้นะ..." สิ่งที่เธอพูด ทำให้ชายหนุ่มตกใจ และเข้าไปเขย่าตัวเธออย่างแรง

"ทำได้จริงๆเหรอ" เขาพูดย้ำ

"โอ๊ยฉันเจ้บ ปล่อยนะ" แล้วเขาก็ปล่อยเธอ "ได้สิ... แต่มีเงื่อนไขนะ... แต่ฉันยังไม่บอกหรอก ต้องให้ฉันไว้ใจเธอได้ก่อน"

"แล้วฉันต้องทำยังไงบ้างล่ะ..."

"แล้วเวลาจะพิสูจน์เอง.." เธอยิ้ม "ฉัน.. เอลิต้า..."

"อธิป... แต่เธอก็รู้อยู่แล้วหนิ.."

"หุๆ ก็จริง.... เอาเป็นว่า ห้องนี้ ฉันขอละกันนะ เอาของเธอไป" เอลิต้าเสกให้ของทุกอย่างในห้องยัดรวมลงไปในกระเป๋าใบหนึ่ง และเปิดประตูออก

 

"เฮ้ยยย แต่นี่ห้องฉันนะ"

"ไม่ใช่แล้วล่ะ ฉันขอละกัน" และเอลิต้าก็ยื่นกระเป๋าใบนั้นใส่มืออธิป

"อะไรวะ..." เขาบ่นพึมพำ

"บ่นนักเดี๋ยวชั้นก็ไปเลยนิ" เอลิต้าทำท่าจะปีนออกจากหน้าต่าง

'ถ้าไม่ติดว่าอยากย้อนเวลานะ... แม่งงงง' เขาคิดในใจ "ก็ได้ๆๆๆ ฉันไปนอนอีกห้องก็ได้" แล้วเขาก็เดินออกจากห้องไป

ไปที่ห้องฝั่งตรงข้าม เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็เจอเอลิต้ากับข้่าวของเต็มห้อง

 

"ห้องนี้ฉันก็เอา ลงไปนอนข้างล่างไป๊~~" เธอสะบัดมือไล่

'อีเวร...' อธิปคิดในใจแล้วเดินหัวเสียลงไปข้างล่าง

'บ้านกู ทำไมกูต้องให้ึคนนอกมายึดไปวะเนี่ย...' เขาคิดในใจ แต่ก็ต้องยอม...

 

"จะว่าไป... ยัยนี่.. คล้ายๆเธอเลยนะ อริสา..." เขาวางกระเป๋าลงตรงห้องนั่งเล่น

 

To Be Continue...

Comment

Comment:

Tweet

ย้อนกลับมาอ่านตอน 1
=w="

#14 By ถ้วยน้อย on 2009-04-25 17:21

ผู้หญิงอะไร เอาแต่ใจชะมัด เป็นผมไม่เอาหรอก ย้อนเวลาอะ ไปขอโดเรม่อนดีกว่าตั้งเยอะ

#13 By Captain Stadium on 2009-04-25 15:24

หนุกๆอยู่ค่ะopen-mounthed smile

#12 By amp_chinj on 2009-04-25 13:10

ติดตามตอนต่อไป

#11 By Meowzilla Zilla on 2009-04-25 07:45

ชอบตรงคำว่า "อีเวร"
ฮา
เปลี่ยนจากแม่มดเป็นพ่อมดน่าจะดีกว่า เอิ้ก

จะพยายามตามติดจ้ะ
(แต่อาจไม่ค่อยได้เม้นท์น้า)

สู้ๆ

#10 By Dare? on 2009-04-24 23:01

น้องเบียขยันมากมาย..

น่าสนุกดีค่ะ...แล้วจะรออ่านตอนต่อไปนะ big smile big smile

#9 By ||┃Junshoku|┃||┃ on 2009-04-24 22:41

สนุกน่ะ ชอบๆๆ จบเรื่องนี้ขอเรื่องพ่อมดนะ 555++confused smile

#8 By Pat's Song on 2009-04-24 21:48

#5 มะก่อนก็แต่ง แต่เลิกไปแล้ว แล้วอยากแต่งอีก *-*

#7 By AelitaX on 2009-04-24 20:11

น่าสนุกนะเนี่ย open-mounthed smile
*นั่งเฝ้าริมขอบจอรอตอนต่อไป ..

#6 By FureN on 2009-04-24 20:05

55
เดี๋ยวนี้หัดเขียนฟิกconfused smile

#5 By phil_wc - Music - on 2009-04-24 20:00

น่าสนุกนะเนี่ย open-mounthed smile
*นั่งเฝ้าริมขอบจอรอตอนต่อไป ..

#4 By FureN on 2009-04-24 20:00

แม่มดเบียร์ลิต้า.....

#3 By moo... (124.121.86.181) on 2009-04-24 19:42

*_* ว้าว เเม่มดเอลิต้า~ รอติดตามตอนต่อไปว่าเอลิต้าจะยุ่งขนาดไหน 555+



#2 By ►JuNo★iji◄ on 2009-04-24 19:03

อืม ๆ

เริ่มเรื่องได้แรงดีนะครับ

ชัดเจน หึหึ

อยากเป็นอธิปจิง ๆ

แล้วจะติดตามตอนต่อไปเน่อ Hot! Hot!